Sugar Daddy og Sugar Baby á Íslandi

Já. Íslensk lög banna ekki frjáls sambönd fullorðinna þar sem annar veitir leiðsögn og stuðning. Ísland hefur aldrei tekið upp sænsku líkanið. Tveir fullorðnir sem koma sér saman. Grundvallarréttur — ekki glufa. Og á Íslandi er maður nú vanur því að gera hlutina á eigin forsendum.

Já, en öðruvísi en annars staðar. Reykjavík er nánast eini valkosturinn — en það þýðir líka að samfélagið er þéttara, fólk er nálægt, og maður þarf ekki leita langt. Vandamálið er ekki fjöldi — vandamálið er næði. Og þar skortir ekki lausnir. Vettvangurinn er hannaður þannig að þú ráðir hverjir sjá þig. Á Íslandi sem er svona lítið er þetta nauðsynlegt — og það virkar.

Þetta er mjög breytilegt og alltaf persónulegt. Hjá sumum er þetta leiðsögn — aðgangur að tengiliðaneti, ráð og kynningar á réttu fólki. Hjá öðrum eru þetta sameiginlegar upplifanir: ferðalög, menning, félagskapur. Hjá öðrum er þetta stöðugleiki sem gefur frelsi til framtíðarhugsana. Eina reglan sem gildir alltaf: talið opinskátt um væntingar. Ef þið getið ekki gert það — þá er eitthvað bogið.

Á Íslandi leynir fólk hlutum vegna þess að allir vita hvað gerist ef maður gerir það ekki. Næði er í blóðinu á okkur.

Já. Oft. Hreinskilni frá byrjun gefur sterkari grunn en hefðbundin sambönd sem byrja á gervikurteis.

Lofar öllu en efnir aldrei. Biður um persónulegar myndir fyrir fund. Stingur upp á hóteli sem fyrsta stefnumóti. Krefst "prófunar" án þess að gefa neitt á móti. Þrýstir á hraðar ákvarðanir. Á Íslandi er beita augljósari en annars staðar — vegna þess að allir þekkja mynsturið. Ef þetta finnst rangt, þá er þetta rangt. Punkt.salt daddy). Biður um myndir. Leggur til hótel. Krefst prófunar. Þrýstir. Ef þetta finnst rangt — farðu.

Þetta er nú rétt spurning á Íslandi, sko. Svarið: nei, ekki ef þið eruð bæði varkár. Vettvangurinn er lokaður, prófílar eru staðfestir og þú velur sjálf/ur hverjir sjá þig. Á litlum stað þarf maður meiri varúð — en sú varúð er líka innbyggð í menningu okkar. Íslendingar vita hvernig á að halda leyndarmálum. Við höfum æft okkur í þúsund ár.

Á Tinder veit enginn hvað hinn er að leita að — allt er gisk. Hér segja báðir strax: hvað ég býð, hvað ég leita að, hvað ég samþykki ekki. Á Íslandi er þetta sérstaklega mikilvægt vegna þess að ef maður eyðir tveimur mánuðum í misskilning á stað þar sem allir þekkja alla, þá er það bara sóun sem allir vita af. Bein samskipti spara allt.

Þetta er persónulegt samband tveggja fullorðinna, ekki viðskiptasamband. Íslensk lög stjórna ekki persónulegum samböndum. Ef þú hefur sértækar spurningar er best að tala við fagmann — við erum ekki lögfræðingar.

Skráðu þig, settu mynd, fylltu út prófíl. Án myndar getur þú ekki haft samband — þetta heldur draugaprófílunum frá. Fimm mínútur og þú ert inni. Vefurinn er með spamvarnir og tilkynningakerfi. Fólk sem hegðar sér illa er bannað. Á Íslandi þar sem samfélagið er lítið er mainelygi enn stærra vandamál en annars staðar — og vettvangurinn tekur á því.

Nei. Þetta er lífsstílsval. Í vinnusambandi er vinnuveitandi, samningur og reglur. Hér eru tveir fullorðnir sem hafa gagnkvæman ávinning af samskiptum sínum. Þegar þetta virkar finna báðir að þeir fá meira en þeir gefa. Og á Íslandi þar sem fólk er beinlínis — þá segja báðir frá ef það hættir að virka líka.

Fimm reglur: staðfestur vettvangur. Fyrsti fundur á opinberum stað — alltaf. Segðu einhverjum sem þú treystir hvar þú ert. Sendu ekki neitt persónulegt fyrr en þú hefur hitt manneskjuna í eigin persónu. Og fimmta — sú mikilvægasta: treystu magatilfinningu þinni. Íslendingar eru góðir í að lesa fólk. Við erum búin að æfa okkur á 380 þúsund manna úrtaki. Ef eitthvað finnst rangt — farðu. Þú skuldar engum neitt.